In het chapbook Aan de rand van een lichaam (Uitgeverij Wintertuin) brengt Merel van Slobbe poëzie en filosofie bij elkaar in een zoektocht naar online en offline identiteit. Ze experimenteert met zichtlijnen om te onderzoeken: hoe observeren wij, en hoe worden wij geobserveerd? Yes The Void publiceert twee gedichten. De bundel is hier te bestellen.

Avril Lavigne is dead

1.
The real Avril Lavigne died sixteen years ago
en sindsdien is alles fout gegaan.
Soms stel ik me voor hoe het voelt om vervangen
te worden, ik denk dat het zoet zou zijn
maar op een verkeerde manier
alsof je Red Bull bij het ontbijt drinkt
of zoals de geur die vaak in hotelwc’s hangt.


Avril Lavigne called the doppelgänger
conspiracy theory about her death
so weird
maar dat is precies wat haar dubbelganger
zou zeggen.

 

Er zijn meer dan vierhonderdvijftig vissensoorten
die van geslacht kunnen veranderen.


Soms word ik daar vrolijk van
maar ergens in mezelf zit iets zonder einde
iets ondoordringbaars en het groeit nog steeds.


Ik vraag me af of Avril Lavigne het ook voelde
als ze ’s nachts in bed lag, met haar knieën
opgetrokken, of ze het dan voelde zitten, ergens vlak
onder haar navel.

 


2.
Some people think I’m not the real me,
zei Avril Lavigne in een interview.


Maar het is niet alsof je bij de kapper zit en zegt:
haal alles er maar af, terwijl je kijkt hoe de haren
op de gladde vloer vallen.


Het is niet zoals je een dode vis bereidt:
met een verticale lijn langs de ruggengraat
van kop tot staart en dan door die opening
alle ingewanden eruit.


Nee, het begint met kleine kieren
scheurtjes in het ijs
en langzaam drijft er steeds meer weg.


Ik weet niet wat er overblijft
ik zou nog steeds naar Mexico kunnen gaan
ik zou naakt en overbelicht op Google Street View
kunnen staan.


Ik zou mezelf een andere naam kunnen geven
maar ik zou vergeten te komen
als je me riep.



Why Mark Zuckerberg wears the same clothes to work every day

Tolstoj stond iedere ochtend om vijf uur op
hij keek door het raam en hij zag heuvels en nevel
en hij dacht na over het verleden hoe het
een slijmspoor achter zich laat als een slak
die langzaam over een keukentafel glijdt.


Giphart schreef: alle tijd, energie en inspiratie
dienen gestoken te worden in de literatuur
geen gedoe met vrouwen, geen masturbatie.


Volgens mijn tandarts eet ik te veel suiker
maar er zijn zo veel dingen die mijn tandarts
niet weet.


Hij weet niet hoe oud ik was toen ik
mijn laatste melktand verloor, hij is vergeten
hoe het voelt om een kleine holte in je mond
te hebben, een klein plekje zonder substantie.


En ergens steekt God nog een sigaret op
hij zit in een fluwelen colbertje voor de tv.


De toekomst bestaat uit ingevroren dingen
een eindeloze vlakte van glitterend ijs.


Vanochtend heb ik in de douche gemasturbeerd
de ventilatie was kapot en alles was zoet en zwaar
en deze dag begint eindelijk van vorm te veranderen.


Ik ben niet bang meer voor je manifest:
dingen die niet de bedoeling zijn, zijn zachter
zoals het stukje buik dat zichtbaar is tussen
twee knoopjes van een te klein gekochte blouse
of zoals de revolutie.


Zoals jij zacht bent, hoe je op mijn bed ligt
als een hert langs de kant van de weg
ik rij je zo teder mogelijk aan.